31 χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από τότε που ξεκίνησε ο Διεθνής αγώνας Υπεραπόστασης «ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ» 246 χλμ. Ένας αγώνας που ξεκινάει από την Ακρόπολη Αθηνών με τερματισμό το άγαλμα του Λεωνίδα στη Σπάρτη.
Σ’ αυτόν τον αγώνα ψυχής και αντοχής συμμετείχε και ο δρομέας της ΑΕΚ, ο Ποντιακής καταγωγής (Άρδασσα Πτολεμαΐδας) Γιώργος Ζαχαριάδης, (Αξιωματικός της Αστυνομίας, Υπαστυνόμος του Αστυν. Τμήματος Πτολεμαΐδας).
Φέτος τερμάτισε σε 33 ώρες και 22 λεπτά, μειώνοντας τον περσινό χρόνο του κατά 2 ώρες και 40΄.
Ο αγώνας διεξήχθη την 27 και 28 Σεπτεμβρίου 2013 με χρονικό όριο τις 36 ώρες. Στον αγώνα συμμετείχαν 350 δρομείς από 37 χώρες εκ των οποίων 45 Έλληνες. Τερμάτισαν 148 δρομείς, εκ των οποίων 21 Έλληνες. Ο Γιώργος τερμάτισε στην 50η θέση της γενικής σειράς και 8ος Έλληνας.
Φέτος τον αγώνα του τον αφιέρωσε στους προγόνους τους, στον Πόντο, γι’ αυτό άλλωστε καμαρώνει ντυμένος με την ποντιακή φορεσιά στο άγαλμα του Λεωνίδα.
Ο ίδιος λέει, «έτρεξα για αυτά που αγαπώ, για τις αξίες, για τις ιδέες, τα ιδανικά, τον Πόντο και την ΑΕΚ. Πάνε μαζί. ΑΕΚ σημαίνει προσφυγιά ξεριζωμένη και ο Πόντος είναι βαθιά ριζωμένος μέσα στις φλέβες και στην καρδιά!!! Έτρεξα με δανεικά για τα ιδανικά!!! Είχα υποχρέωση, Μεγάλος Χρέος στις 353.000 ψυχές του Πόντου που περιμένουν δικαίωση. Επίσης ήθελα να τιμήσω το Νο -33- με το οποίο έτρεχα, (όπως ο Λύμπε η ψυχάρα)».
Ευχαριστεί την Παναγία Σουμελά για τη δύναμη και το κουράγιο, την οικογένειά του και όλον τον κόσμο για την αγάπη του.
Να σημειωθεί ότι σ’ αυτόν τον δύσκολο και επίπονο αγώνα υπεραπόστασης, ο Γιώργος Ζαχαριάδης έτρεξε με τα περσινά παπούτσια και με δανεικά χρήματα γιατί δεν υπήρχε άλλη επιλογή, μόνο το Μεγάλο Χρέος στον Πόντο, στην Παναγία Σουμελά. Σε ένα από τα μπλουζάκια του έγραφε: «Η Παναΐα να Ελεά μας.»
Σ’ αυτόν τον αγώνα ψυχής και αντοχής συμμετείχε και ο δρομέας της ΑΕΚ, ο Ποντιακής καταγωγής (Άρδασσα Πτολεμαΐδας) Γιώργος Ζαχαριάδης, (Αξιωματικός της Αστυνομίας, Υπαστυνόμος του Αστυν. Τμήματος Πτολεμαΐδας).
Φέτος τερμάτισε σε 33 ώρες και 22 λεπτά, μειώνοντας τον περσινό χρόνο του κατά 2 ώρες και 40΄.
Ο αγώνας διεξήχθη την 27 και 28 Σεπτεμβρίου 2013 με χρονικό όριο τις 36 ώρες. Στον αγώνα συμμετείχαν 350 δρομείς από 37 χώρες εκ των οποίων 45 Έλληνες. Τερμάτισαν 148 δρομείς, εκ των οποίων 21 Έλληνες. Ο Γιώργος τερμάτισε στην 50η θέση της γενικής σειράς και 8ος Έλληνας.
Φέτος τον αγώνα του τον αφιέρωσε στους προγόνους τους, στον Πόντο, γι’ αυτό άλλωστε καμαρώνει ντυμένος με την ποντιακή φορεσιά στο άγαλμα του Λεωνίδα.
Ο ίδιος λέει, «έτρεξα για αυτά που αγαπώ, για τις αξίες, για τις ιδέες, τα ιδανικά, τον Πόντο και την ΑΕΚ. Πάνε μαζί. ΑΕΚ σημαίνει προσφυγιά ξεριζωμένη και ο Πόντος είναι βαθιά ριζωμένος μέσα στις φλέβες και στην καρδιά!!! Έτρεξα με δανεικά για τα ιδανικά!!! Είχα υποχρέωση, Μεγάλος Χρέος στις 353.000 ψυχές του Πόντου που περιμένουν δικαίωση. Επίσης ήθελα να τιμήσω το Νο -33- με το οποίο έτρεχα, (όπως ο Λύμπε η ψυχάρα)».
Ευχαριστεί την Παναγία Σουμελά για τη δύναμη και το κουράγιο, την οικογένειά του και όλον τον κόσμο για την αγάπη του.
Να σημειωθεί ότι σ’ αυτόν τον δύσκολο και επίπονο αγώνα υπεραπόστασης, ο Γιώργος Ζαχαριάδης έτρεξε με τα περσινά παπούτσια και με δανεικά χρήματα γιατί δεν υπήρχε άλλη επιλογή, μόνο το Μεγάλο Χρέος στον Πόντο, στην Παναγία Σουμελά. Σε ένα από τα μπλουζάκια του έγραφε: «Η Παναΐα να Ελεά μας.»
Ένας Σπαρταθλητής γνωρίζει καλά ότι η κατάκτηση ενός ρεκόρ σε μια τέτοια διαδρομή δεν είναι η βασική του επιδίωξη. Εκείνο που κυρίως επιδιώκει είναι ο τερματισμός μέσα σε 36 ώρες. Αυτοί που το έχουν επιτύχει λένε πως δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν τα συναισθήματα τους.
Το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ είναι μόνο βίωμα. Είναι μόνο εμπειρία προσωπική. Πρόκειται για μία υπεράνθρωπη προσπάθεια που έχει ως ανταμοιβή μόνο ένα στεφάνι ελιάς και λίγο νερό από τα χέρια μίας νεαρής Σπαρτιάτισσας για όσους κατορθώσουν να φτάσουν μπροστά στο άγαλμα του Λεωνίδα.
Γι’ αυτό το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ είναι μοναδικό στον κόσμο. Συγκλονιστικό για όλους. Είναι το γεγονός που ενώνει τον άνθρωπο με ένα μύθο που ξεπηδάει από τα βάθη της χιλιόχρονης ιστορίας μας. Το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ είναι μόνο Ψυχή.
Το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ είναι μόνο βίωμα. Είναι μόνο εμπειρία προσωπική. Πρόκειται για μία υπεράνθρωπη προσπάθεια που έχει ως ανταμοιβή μόνο ένα στεφάνι ελιάς και λίγο νερό από τα χέρια μίας νεαρής Σπαρτιάτισσας για όσους κατορθώσουν να φτάσουν μπροστά στο άγαλμα του Λεωνίδα.
Γι’ αυτό το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ είναι μοναδικό στον κόσμο. Συγκλονιστικό για όλους. Είναι το γεγονός που ενώνει τον άνθρωπο με ένα μύθο που ξεπηδάει από τα βάθη της χιλιόχρονης ιστορίας μας. Το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ είναι μόνο Ψυχή.
